28 Temmuz 2007 Cumartesi

Mesafe..

Biz Ankara'dayıs, babamız taaa Nagoya'da.. Çok uzak :(

Ama yarın Bruksel'e evimize donuyor.. Sonra da haftaya Cuma yanımıza..Yuppiiii !

27 Temmuz 2007 Cuma

Ankara'yı sevmek..


...
Ankara'yı sevmeyene bir zulümdür
Bu kadar insanın neden Ankara'yı bu kadar sevdiğini anlamadan
Ankara'da yaşamak..
...

Yılmaz Erdoğan
(resim:www.lovemove.com/wallpaper/Ankara.jpg)

Çok üzüldüm..

Dün akşamüstü, daha önce bahsettiğim hamile arkadaşım Özge ile onun doktor kontrolüne gittim..O da benimkine gelmişti, bizim oğlanı görmeye..Ben de görim bakım küçük kızları nasıl dedim.. Orada otururken doktoru bana benim doktorumun kim olduğunu sordu, ben de Lütfü Bey dedim.. Bana söylediği ilk şey şu oldu :" Oooo, o seni kesin keser." Ne dicemi şaşırdım ve birden bire kalakaldım.. Moralim sıfırın altına düştü, halbuki günüm o kadar güzel geçiyodu ki..

Şimdiki duruma göre sezeryan ihtimalini konuşmadığımızı, bir terslik olursa (normal olarak) o zaman düşüneceğimizi söylediğimde ise daha kötüsü oldu : " Görürsün bak, demişti dersin.."

Yaw tamam anlıyorum, Türkiye'de birçok doktor annenin isteği dışında veya gerek olmadığı halde sorgusuz sezeryanı tercih ediyor olabilir, doktor doktoru çekemeyecek kadar çiğ de olabilir..Ama bunun gibi hasta/hamile psikolojisinden anlamayan bir doktor da olsa (Üstelik bunu söyleyen 2 çocuğu olan bayan bir doktor), normal doğum yapmayı düşünüyorum diyen ve doğumuna çok az bir zaman kalan bir hamileye bu şekilde birşey söylenir mi? Bir de gülerek..Hayır bari olaydan sezeryan diye bahset, kesmek ne demek? Kendimi et gibi hissettim..

Bütün gün kafama takıldı ve akşama kadar düşündüm..Çok üzüldüm.. Birçok insan sezeryan'i tercih ediyo olabilir veya istemediği halde mecbur kalabilir, hatta belki ben de bu şekilde doğum yapmak zorunda kalabilirim.. Ama yaklaşım berbat..İnşallah herşey yolunda gider ve normal şekilde getirebilirim dünyaya oğlumu..Sora da bu yazıyı okur gülerim..

23 Temmuz 2007 Pazartesi

Bebek cilt bakimi..

Bugun otururken aklima geldi, ben bebegimin cildi icin ne kullanicam? Veya neler kullanmaliyim? O kadar hassas ve ince ki ciltleri, insan birsey kullanmaya korkar herhalde :) Kimisi diyor ki, su islak bezler bile cok saglikli degil, popo temizlemek icin islak pamuk kullanin..

Hep duydugum ve iyi olabilecegini dusundugum bir marka var: Mustela.. Ha bir de Avéne var,kendim icin de urunlerini kullandigim icin biliyorum..Acaba urunleri nasildir? Veya onerebileceginiz belli urunler var mi?

Size soyluyorum coktaaan anne olanlar :)

20 Temmuz 2007 Cuma

Iste karsinizda kucuk Demirel :)

Sonunda dunku doktor kontrolumuzde oglumuzun yuzunu gorebildik, aylardır bu anı bekliyordum :) Bir turlu yüzünü göstermek istemeyen oglumuzu, uyurken yakaladık, bir ara esnedi uyanacak gibi oldu ama kurtardık.. Kime benzedigini cikaramadim ama uyurken gozler aynı babası,bu dolma dudaklar da sanki ben :) Hatta kucuk halamız Nilay'ı da cok andırıyor gibi..
Cok sükür herseyin yolunda oldugunu öğrendim, icim rahatladı.Hayır imkanım olsa eve ultrason alıcam yani :)

Bana biras tombik gibi geldi ama kilomuz 1 kilo 740 gr olmus, doktor normal dedi (kesinlikle anneye cekmis :))..Günümüzde ilerliyoruz.. Agustos'un 2. haftasi insallah babamiz da burdayken tekrar gidices doktorumuza..

19 Temmuz 2007 Perşembe

Seni şimdiden özledim baba..

Babacım,

Dun oglen seninle ilk kez ayrılmak zorunda kaldık,dünyaya gelicem yere, Ankara'ya donduk..Seni simdiden cok özledim biliyo musun? Annem de oyle..Hem de cok.. Ben simdi her sabah uyandıgımda kiminle oynicam? Aksamları kime şaklabanlık yapıcam?Ama neyse ki cok uzun ayrı kalmayacagız..

Dun ucak yolculugumuz cok guzel gecti, annemin ayaklari her zaman oldugu gibi sisti biraz ama yolculuktan rahatsız olmadı,ben de elimden geldigince sakin olmaya calistim. Ucak oldukca gürültülüydü çünkü her yastan,her boydan onlarca bebek ve cocuk vardı.Bir ara allahtan annem kulaklıklarımı taktı da muzik dinlerken duymadım onları.Ama ben soz verdim anneme onlar gibi olmıcam,uslu uslu oturcam sizin yanınızda. Turkiye'ye yaklastikca annem biraz heyecanlandı, kalp atislarindan hissettim.Sanırım inerken ben de heyecanlandim ,o yuzden fazlaca debelenmis olucam ki annemi biras huzursuz ettim..Hersey yolunda gitti ve saat 20:30 gibi bizi 4 gözle bekleyen dedem ve dayimla bulusabildik..

Sonra ne yaptik bil bakalim? Havaalanından beni direk Ataturk Orman Çiftliği diye bir yere goturduler.. Izgara kokuları içinde kalabalık bir yerdi.Annem orda kumpir diye birsey yedi, superdi baba! Aylardır bu kadar güzel birsey yememiştim :)

Seni düşünerek uyuduk dün annemle..Bu sabah yine senin sesinle uyandik..Kendine iyi bak olur mu?

Seni seviyorus..